Zyptar wordt boos

Wanneer Zyptar boos wordt dan komt er stoom uit zijn oren. Nou ja, stoom? Het is meer een veertje, want vocht zou het apparaat vies maken. En echte rook, bijvoorbeeld van een elektrische sigaret wil ik er ook niet in hebben.

Nu is dat nog ziet zo makkelijk om een veertje te maken dat in en uit het oor schiet. Ik wou dat doen door een buisje in het oor met een zuigertje er in waar de veer op zit en dan het zuigertje met perslucht en vacuüm heen er weer laten schuiven in het buisje.

In een vorige blog heb ik de buisjes beschreven, maar nu moet ik nog zorgen dat het zuigertje betrouwbaar hen en weer gaat. En dat is nog niet zo makkelijk.

De proefopstelling

Om perslucht op te wekken had ik een aquariumpompje gekocht en voor het vacuüm een mini vacuümpomp. Met een driewegklep schakel ik om tussen beide.

Maar beide drukapparaten werken niet goed genoeg. Ze maken onvoldoende vacuüm en druk. Mijn zuigertjes lekken namelijk een beetje en dan gaat het zuigertje niet naar binnen of buiten of maar aan één kant.

Het probleem is dat beide niet echt druk kunnen opbouwen. Wat mist is een buffer oftewel een luchttank.

Dus ik heb alle augurkjes opgegeten en van de potjes drukvaten gemaakt.

Je moet even wachten tot de aquariumpomp druk heeft opgebouwd. Dan de klap omschakelen en daarmee komt een flinke hoeveelheid lucht met hoge druk vrij, die de zuiger naar buiten drukt. Een beetje te goed, want hij wordt er nu zo hard uitgeduwd dat zij vastloopt, maar dat is een ander probleem. Ook het vacuüm werkt nu veel beter omdat de vacuümpomp nu een heel potje leeg zuigt en dat er dus veel onderdruk beschikbaar is.

Dus de luchttrein is nu OK, die moet ik alleen nog in een mooi kastje inbouwen met alle leidingen en bedrading en mogelijk geluidsisolatie. Mijn eigen kleine perslucht-vacuümcentrale!

Zyptar spreekt!

De afgelopen weken heb ik de weinige vrije tijd die ik heb gebruikt om de geluidstrein van Zyptar op orde te maken.

Wat is de geluidstrein? Alles tussen de Arduino processor en de oren van de bezoeker!
Het begint met twee geluidsbronnen: de Emic2 spraakgenerator waar ik al eerder over blogde en de  Adafruit music maker. Met de laatste kun je een mp3 file afspelen van een geheugenkaart. Dan volgt een mixer om de twee signalen samen te voegen. Vervolgens komt er een versterken en dan nog twee luidsprekers.

Wat ook nog een probleem was, is dat de Arduino niet tegelijkertijd kan praten (Emic2) en de servo van de mond besturen. Ik heb daarom een master-slave constructie gekozen waarbij de Arduino Mega twee Arduino Uno's aanstuurt. Een voor de mondbeweging en één voor de oogbeweging. En straks waarschijnlijk nog een voor de armbeweging.

De communicatie tussen de Arduino's gebeurt met I2C communicatie. Hiervoor zitten er dan twee draadjes (voor zenden en ontvangen) tussen de Arduino's.

Op de foto zie je de componenten die ik nu heb:
Links boven de slave Arduino voor de mondbesturing. Rechts daarvan de Arduino Mega die de master is, met het Adafruit music maker shield er bovenop. Het kleine printje rechts is de Emic2.

Links onder ligt de versterker met een draad voor de volumeknop. Rechts één van de luidsprekers.
De mixer moet ik nog bestellen.

In de video zie en hoor je de spraaksynthesizer Emic2. Op de achtergrond speelt een muziekje af, maar dat kun je niet horen omdat ik nog geen mixer heb.

In de tweede video hoor je de Adafruit music maker met een "evil laugh" die ik van internet heb geplukt.

Test van het hoofd van Zyptar

Zyptar heeft nu ogen en een mond en de aansluitkabel die ik kan koppelen met de Arduino.

Proefopstelling

Kijkje in de kop

Ik heb er een klein programmaatjes bij geschreven die de ogen en mond beweegt.

Het werkt al aardig, alleen omhoog kijken is Zyptar niet zo sterk in.

Wat me nog niet bevalt is dat de mondservo continu bekrachtigd staat als de mond gesloten is. De kaak is nogal zwaar en de servo moet dus tegen de zwaartekracht in trekken. Ik ben bang dat hij dan snel stuk is. Daar moet ik nog iets op verzinnen.

Een terminal in het hoofd van Zyptar

Ik ontwerp Zyptar voor reparatie en aanpassing. Dat betekent dat ik alle onderdelen zo maak en bevestig dat ze makkelijk verwijderd kunnen worden.

In de kop van Zyptar zitten een groot aantal actuatoren. Er zijn zes elektrische actuatoren en twee luchtgestuurde actuatoren.

De elektrische actuatoren wil ik aansluiten met stekkerverbindingen die foolproof zijn. Daarvoor heb ik een terminal gemaakt met zeven aansluitingen. De actuatoren die er op zitten zijn:

1. ogen-link-rechts servo
2. ogen-op-neer servo
3. mondbewging servo
4. linker oog verlichting LED-array
5. rechter oog verlichting LED-array
6. wenkbrouwen
7. reserve

De terminal voor de elektrische delen

Voor het bevestigen van de terminal heb ik een soort laatje geprint waar het printje in past.

3D-model van de lade

De terminal in de lade met de actuatoren aangesloten

De luchtgestuurde actuatoren zijn buisjes met een soort pluim er in. De pluim komt uit het oor en geeft het idee van "stoom uit de oren" als Zyptar boos is. Dit wordt gedaan door beurtelings druk en vacuüm op de aansluitslang te zetten.

Oorbuis met pluim

De oorbuisjes wil ik kunnen verwijderen, dus ik heb een bus geprint die vastgelijmd wordt aan het hoofd en een ring bevat met een klemschroef waarmee ik de buis kan klemmen.

Model van de oorbuishouder

De oorbuishouder bevestigd met twee-componentenlijm. De oorbuis steekt er in.

De stand van zaken is nu zo dat ik zo 'n beetje alles heb wat in de kop gaat, op het wenkbrouwmechanisme na. En er zit nu een kabel aan dus ik kan gaan testen.

De huisvesting van Zyptar

Het is nu kerst en dus heb ik wat tijd om verder te knutselen aan Zyptar.

Als eerste heeft Zyptar natuurlijk een huisje nodig. Aan drie kanten komt glas en aan de achterkant een mooi behangetje.

En dan heeft hij natuurlijk een tafeltje nodig. Gemaakt in dezelfde stijl als alle andere tafels in huis.

Ik heb ook een mooi gordijnrailtje gemaakt van cv buis en knoppen die nog rondslingerden.

Een mooie lambrisering in dezelfde stijl als het huis. Van restjes lambrisering die nog slingerden.

En natuurlijk het plafonnetje van Zyptars huisje.

En omdat Zyptar door het tafelblad steekt heb ik daar nog een mooi randje voor gemaakt.
Hiervoor eerst een mal gemaakt en daar stroken 1 mm vliegtuigmultiplex omheen gelijmd.

En dan nog een randje hardhout er op. Dit wordt nog getegeld met mozaïek.

Je moet het je zo voorstellen:

Voor de verlichting krijgt Zyptar twee lampjes links en rechts naast zicht.

En een plafonnière. Allemaal in glasmozaïek uiteraard.

Verder heeft Zyptar natuurlijk armpjes nodig. Gemaakt van regenwaterafvoerpijp.

Deze week heb ik nog wat tijd, dus we gaan aan de slag met de afwerking van zijn huisje en dan de pop zelf.

Het naambord van de Zyptar-kast

De kast voor mijn Zyptar-attractie heeft aan de voorkant een glazen panel en daarop komt het log, de naam van Zyptar.

Deze heb ik gemaakt met Tiffany-glas. Hiervoor heb ik eerst een passend lettertype opgezocht. De onderstaande vond ik wel in de stijl van de kast. De naam staat in klein kapitaal en ook de laatste letter is een hoofdletter.

Het lettertype

Maar dit is nog niet direct geschikt om in Tiffany-glas uit te voeren. Ik heb het ontwerp daarom u9itgetekend op ruitjespapier. De letters wil ik laten hellen, net of ze wijzen naar een verdwijnpunt.
De eerste ne laatste letter heb ik groter gemaakt.

Werktekening

Voor het glas heb ik transparant gekleurd glas genomen, kleuren rood, oranje paars en blauw.
Na een avondje glassnijden en solderen is dit eht resultaat.

Het logo

Dit komt dan aan twee kettinkjes aan de binnenkant voor het raam te hangen. Misschien met nog wat (kerstboom) lampjes er achter.

Raamkozijnen voor Zyptar's huisje

Zyptar zit in een glazen huisje met echte raamkozijnen en daarvoor heb ik kozijnhout gekocht.

Het begint allemaal met een tekening op schaal. In totaal zijn er die drie ramen, voor, links en rechts.
Achter komt een wandje met behang lampen en gordijnen etc.

De werktekening

De afmetingen van de kast heb ik zodanig bepaald dat hij door alle deuren in het pand past. Bij de Bouwmaat heb ik hardhouten raamprofielen gekocht (FSC) met maten 67 x 40 mm en 2,45 m lang. Het voorraam is 95 x 70 cm en de zijramen 95 x 61 cm. Dus ik had vier profielen nodig.

Ik ga het hardhout blank lakken en daarna plak ik er gouden versieringen op. Lijkt me heel mooi.

De kozijnen maak ik volgens het systeem eerst lijmen, dan deuvelen. Ik zaag alles dus eerst netjes op maat. De liggers moeten ingekeept worden om te passen in de staanders. Dit heb ik gedaan met een handzaag (ijzerzaag) en een beitel en vijl.

Hout op maat gemaakt

Keping voor de liggers

Daarna heb ik het eerste raam in elkaar gelijmd op een bijzonder vlakke plaat (een IKEA keukenkastdeurtje dat hier nog lag te slingeren).

Raam verlijmd en geklemd

Dit moet eerst een nachtje drogen. Nu nog de andere twee verlijmen en dan kan ik de deuvels er in zetten.

Wordt vervolgd.